STALLARIUS

STALLARIUS
nomen dignitatis Aulicae, apud veteres Angliae Daniaeque Reges, de qua vide Hovedenum A. C. 1068. et Ian. Dolmerum Not. ad Ius Aulicum Norvegicum vetus c. 1. Idem cum Constabulariô seu Stabuli Praefecto, ex Germanic. Stall i. e. stabulum, et Herr, i e. dominus, praefectus. Alias Stallum, apud Recentiores, in genere locus est, ubi quis stat, habitat, sedet: sicuti etiam supra de voce Stabulum diximus. Praesertim vero sic dictae sunt in foris et nundinis mercatorum sedes vel apothecae: unde Stallagium, praestatio pro iure stalla habendi in nundinis forisque. Sed et Stallum, pro sede uniuscuiusqueve Monachi aut Canonici, in Choro Aedis sacrae, crebro occurrit, apud Ecclesiae Romanae Scriptores. Unde natum verbum installare, pro, locum in choro dare, beneficii Ecclesiastici possessionem conferre, in stallum inducere, vide Car. du Fresne in Glossar. et Macros Fratres in Hierolex.

Hofmann J. Lexicon universale. 1698.

Look at other dictionaries:

  • stallarius — /stoler(i)yas/ In Saxon law, the prsefectus stabuli, now master of the horse. Sometimes one who has a stall in a fair or market …   Black's law dictionary

  • STABULUM — I. STABULUM locus Galliae Narbonens. Anton. inter. Salsusas ad Boream 48. et Pyrenaeum montem ad Meridiem ubi in Hispaniam transitur, 16. mill. pass. Quibusdam est Millas, castrum Comitatus Ruscinonensis ad Tetim fluv. fere 10. mill. pass. a… …   Hofmann J. Lexicon universale

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.